Jean Cocteau

‘Het mysterie schuilt in heel precieze dingen’. Wie zich verdiept in Picasso of Dali, in Satie of Stravinsky, in Piaf of in Charlie Chaplin, stuit op een goed moment vanzelf op Jean Cocteau (1889-1963). Fotografen vreesden hem: overal waar een van de Groten van deze eeuw zijn of haar gezicht liet zien, was Cocteau van…

Lees meer Jean Cocteau

Ger Lataster

Ger Lataster staat in zijn atelier, een enorme loods in Amsterdam-Sloterdijk, als hij zegt: ‘Er is een motto van Picasso, dat heel zinnig is. Je moet het meest persoonlijke algemeen maken en het meest algemene persoonlijk. Dát bepaalt de zinnigheid van een schilderij. In mijn schilderijenreeks Huilende verwijs ik ook naar Picasso. Als je goed…

Lees meer Ger Lataster

Rob Zuidam

Rob Zuidam: ‘Aan muziek is voor mij geen duidelijke betekenis verbonden. Als ik zou willen vertellen wat ik verkeerd vind in deze wereld, kan ik beter een boek schrijven of een film maken. Of muziektheater. Muziek zonder tekst is meer verwant aan design. Ik componeer uit liefde voor muziek. En de liefde is, zoals je…

Lees meer Rob Zuidam

Mark Hendriks

Tomoyo, voluit Tomoyo Ogawa, is een Japanse B-filmactrice. Ze is niet knap en haar leven is niet bijzonder geslaagd. Bovendien is ze vrijwel alles behalve wat ze in Japan verwachten van een vrouw. Ze houdt van een borrel, slaapt met meisjes, speelt mee in een pornofilm, verveelt zich vaak te pletter, houdt van Funniest home…

Lees meer Mark Hendriks

Rudeboy

Een hotelkamer in het American, 3 september 1996. Patrick Tilon alias Rudeboy: ‘Als klein jongetje kon ik al met gemak communiceren met mensen. Sterker, communicatie is de rode draad in mijn leven, dus daar hoefde ik niet voor in een band. Ondanks dat vermogen voelde ik me altijd alleen. Natuurlijk worstel ik – zoals iedereen…

Lees meer Rudeboy

Merijn Bolink

Merijn Bolink: ‘Lang voor ik kunstenaar wilde worden haalde ik al werkelijk alles uit elkaar. Van vlinders tot oude televisies, die ik bij het grof vuil ophaalde. Ik vond dat heel normaal, dacht dat alle jongetjes dat deden. Ik maakte ook veel lichtobjecten. Zonder enige artistieke pretentie eigenlijk; ik vond het domweg leuk om zelf…

Lees meer Merijn Bolink

De poldermodellen van Richard Hutten

Japan lonkt! Vanmorgen zijn er maar liefst twee faxjes binnengekomen uit Tokio. In oktober heeft Richard Hutten (1967) er zijn eerste solotentoonstelling. De organisator laat nu weten dat hij binnenkort naar Rotterdam komt. Het succes verbaast Hutten soms. ‘Ik ga niet naast m’n schoenen lopen, en belangrijker nog: ik wil me niet geremd voelen nu…

Lees meer De poldermodellen van Richard Hutten

Onzin tot zin verheffen

In het Centraal Museum in Utrecht opent dit weekend een overzichtstentoonstelling van het werk van Wim T. Schippers (1942). Alles krijgt aandacht: zijn beeldende kunst, zijn televisiedrama, zijn radioprogramma’s, zijn toneelstukken en zijn liedjes. Het is niet verwonderlijk dat Schippers er zelf op z’n zachtst gezegd ambivalent tegenover staat. Zo’n uitgebreid museaal overzicht, dat ook…

Lees meer Onzin tot zin verheffen

Peter Hammill

Peter Hammills oeuvre is eigenlijk één groot verslag van zijn zoektocht naar hèt antwoord. Hij heeft het niet gevonden omdat de vraag ondefinieerbaar is. Op zijn weg kwam hij wel steeds op zijpaadjes waar hij interessante thema’s aantrof over dat ondoorgrondelijke wezen met al die vreemde praktijken: de mens. Typische Hammill-thema’s als vervreemding, herinnering en…

Lees meer Peter Hammill

Rook, kadavers en bloed

In de middeleeuwse kapel van het Centraal Museum schalt triphop uit een ghettoblaster. Het zijn de arbeidsvitaminen van Paul van Dongen, Marc Mulders en Reinoud van Vught, een schilderscollectief dat de kapel deze weken tot zijn domein maakt. Verenigd als Themes of Painting werken ze gedrieën aan fresco’s die goed en kwaad verbeelden. Er wordt…

Lees meer Rook, kadavers en bloed

Wolkenkrabbers als buigzame worsten

Het zijn vaak de illustraties die je bij het horen van een titel van een klassiek kinderboek onmiddellijk voor de geest kunt halen. De beeltenis van Winnie de Pooh blijft je uiteindelijk beter bij dan zijn wederwaardigheden, hetzelfde geldt voor Fiep Westendorps silhouetten van Jip en Janneke. De Zonnehof stelde een tentoonstelling samen met werk…

Lees meer Wolkenkrabbers als buigzame worsten

Death at work. The mirror sees it all

Video-essay, gebaseerd op het artikel De dood aan het werk, verschenen op Schift. Januari 2017. Montage: Menno Kooistra Vertaling: Shailoh Phillips Stem: Jasper Tonnon   ‘Strap on your thinking caps for this one, film fans, because it’s a doozy. (…) Highest recommendations here.’ (Film School Rejects). ‘Are mirrors the essence of cinema? Nicolas Roeg seemed…

Lees meer Death at work. The mirror sees it all

Gavin Friday

Gavin Friday: ‘Ik woon even ten noorden van Dublin, ongeveer zes kilometer van de buurt waarin ik ben opgegroeid. Ik zou daar niet meer kunnen wonen, Jezus nee! Ik haat die straten, en al die zuurpruimen van vrouwen.Ik kom uit een Ierse katholieke working-class familie. Ik ben de oudste van vier zoons. Mijn vader was…

Lees meer Gavin Friday

Robert Fripp

Robert Fripp: ‘Als je redelijke vragen stelt als ‘waarom ben je muzikant?’ of ‘waarom ben je met die vrouw getrouwd?’ is het redelijk om een redelijk antwoord te verlangen. Maar het leven van een creatief kunstenaar is niet redelijk. Sterker, het is behoorlijk onredelijk en irrationeel. Je moet het vergelijken met het spelen van het…

Lees meer Robert Fripp

Holger Czukay

Holger Czukay, 51 jaar oud, de Albert Einstein-look. Geboren in Danzig, het latere Gdansk. Muzikant, componist, Privatsymphoniker en humorist in de traditie van W.C. Fields. Spontaniteit is zijn credo en handelsmerk, innovatie is daarvan de uitwerking. Holger Czukay houdt er uiterst eigenzinnige ideeën op na als het gaat om musiceren. Volgens hem valt er nog…

Lees meer Holger Czukay

Joop Admiraal

In het eerste stuk waarin Joop Admiraal (1937) speelde stond hij direct naast coryfeeën als Ko van Dijk en Ank van der Moer. Als geen ander vertaalde hij later uiterst persoonlijke ervaringen naar het toneel. Bij het Werkteater maakte hij onder meer de voorstelling Stervensbegeleiding over de dood van zijn vader en U Bent Mijn…

Lees meer Joop Admiraal

Paul Haenen

Paul Haenen: ‘Ik denk er niet over na of het beeld dat iemand van me heeft, klopt of niet. Ik maak uit opmerkingen op dat ik schuchter overkom, maar ben in werkelijkheid heel zelfverzekerd. Ik heb veel twijfels – iets heel anders dan schuchterheid; het is alleen maar goed dat je steeds nadenkt over de…

Lees meer Paul Haenen

Henk van Ulsen

Henk van Ulsen werd op 18 mei 1927 geboren in Kampen, ‘van mijn vaderland de moederstad,’ zoals hij in een lyrische bui schreef. In 1956 was hij de allereerste Nederlandse freelance-acteur. Hij maakte veel solistische programma’s maar was ook voor langere perioden verbonden aan Studio, Test en de Nederlandse Comedie. Halverwege de drukke periode waarin…

Lees meer Henk van Ulsen

Van eigenzinnige freaks tot verantwoorde exploitanten

Eind jaren zestig ontstonden ze in een hippiesfeer, begin jaren tachtig ontsproten ze uit de smeulende resten van de kraak- en punkbeweging: talloze jongerencentra, waar aanstormend muzikaal talent uit de alternatieve hoek de experimenteerdrift kon botvieren. Vele moesten het bijltje erbij neerleggen toen bleek dat mentaliteit alleen niet genoeg is. Slechts een klein aantal centra…

Lees meer Van eigenzinnige freaks tot verantwoorde exploitanten

Agaath Witteman

Agaath Witteman begon al heel jong met studentenregies, maar werd in 1980 gevraagd voor het beroepstoneel. ‘Als ik toen niet was gevraagd was ik in de wetenschap gebleven’. Van 1984 tot 1987 maakte ze deel uit van de artistieke leiding van het feministische gezelschap Theater Persona. Vorig jaar werd ze gevraagd om leiding te geven…

Lees meer Agaath Witteman

Joost Swarte

Joost Swarte: ‘Aanvankelijk was mijn aandacht voor gebouwen oppervlakkig: ze dienden als decor voor mijn strips. Wel vroeg ik me altijd al af wat een gebouw expressief maakt. Mijn tekeningen waren van meet af aan heel gedetailleerd, dus de gebouwen in het decor ook. Ik dwing mezelf aldoor rekenschap te geven van hoe de ruimte…

Lees meer Joost Swarte

Een biotoop van gelukzaligheid

Omdat de vorige de reis in een waterbox niet hebben overleefd, heeft Carsten Höller net wat nieuwe vissen gehaald. Wat is tenslotte een aquarium zonder vissen? De Duitse kunstenaar baant zich een weg door de ruimte. Het aquarium maakt deel uit van een parcours van beelden en installaties, dat hij in het Centraal Museum aanlegt.…

Lees meer Een biotoop van gelukzaligheid

James Last: kwakzalver of genie?

James Last denkt niet in hokjes. Liefhebbers van klassieke muziek nemen hem dat over het algemeen niet in dank af. Last schroomt niet om thema’s uit meesterwerken van Ravel en Beethoven tussen hitparadedeuntjes te plaatsen en de hele potpourri op de een dansplaat te presenteren. Voor de een een kwakzalver, voor de ander een genie:…

Lees meer James Last: kwakzalver of genie?

‘Zie ons aan’. Gerardjan Rijnders regisseert ‘Een soort Hades’

In het Transformatorhuis op het Westergasfabriekterrein, de thuishaven van Toneelgroep Amsterdam, regisseert Gerardjan Rijnders vandaag vrijwel het voltallige gezelschap. Het is een week voor de première van Een soort Hades, het nieuwste stuk van Lars Norén. Een soort Hades van de Zweedse schrijver Lars Norén (1944) speelt in een psychiatrische inrichting. Noréns vrouw en dochter…

Lees meer ‘Zie ons aan’. Gerardjan Rijnders regisseert ‘Een soort Hades’

J.J. Voskuils collega’s van het Meertens Instituut over de romancyclus ‘Het Bureau’

Neerlandicus J.J. Voskuil was als ambtenaar aan de afdeling Volkskunde van het Meertens Instituut verbonden van 1957 tot 1987. In eerste instantie werd hij er aangesteld om het commentaar samen te stellen bij de volkskunde-atlas. Van de Nederlands-Vlaamse volkskunde-atlas verschenen in de loop der jaren vier afleveringen, de laatste in ’69. Voskuil deed onder meer…

Lees meer J.J. Voskuils collega’s van het Meertens Instituut over de romancyclus ‘Het Bureau’

Het Gebeuren

       Cultureel periodiek Het Gebeuren verscheen in eigen beheer tussen 1989 en 1991. Colofon Hoofd- en eindredactie: Alwin Etmans, Sietse Meijer en Maarten Slagboom. Met medewerking van Jaap Hellinga, Jan Hiddink, René Eijsink, Broer Feenstra, Petra de Haan, Annemieke Hendriks, Marc Hijink, Anneke Kuhurima, Kristi Okker, Frederik Bierling, Brenda Haan, Peter de Winter, Jouke…

Lees meer Het Gebeuren

Pazaar

Het boek van Pazaar van Maarten Slagboom (tekst) en Siree van der Velde (illustraties) is een avonturenroman in wording voor kinderen van ongeveer 6 tot 9 jaar: spannend, mysterieus, sprookjesachtig. In zijn gezicht bewoog niets. Het was een gezicht vol rimpels en groeven. Het deed haar denken aan al die cirkels in een boomstam. Dat had…

Lees meer Pazaar

De Ochtenden

Het actualiteitenmagazine De Ochtenden werd van 2001 tot 2008 op alle werkdagen uitgezonden op Radio 1, van 9 tot 12 uur. Het programma werd gemaakt door de VPRO in samenwerking met de EO en aanvankelijk ook de VARA. De Ochtenden bestond uit vier deel-redacties: Binnenland, Buitenland, Wetenschap (Noorderlicht) en Onderzoek (Argos). Bekijk hier het archief…

Lees meer De Ochtenden

Nederland van Boven

Door middel van datavisualisaties, luchtbeelden en portretten van mensen op de grond laat Nederland van Boven zien wie we zijn en hoe de tijd ons land verandert en veranderd heeft. Vanuit de lucht zien we het land veranderen door de jaargetijden heen, en zien we alle bepalende momenten van onze eigen levenscyclus. In alles wat we zien…

Lees meer Nederland van Boven