100 Dagen

In de documentaireseries ‘100 dagen’ loopt programmamaker Nicolaas Veul stage in een maatschappelijk relevante, maar onderbelichte sector. In Een valse start (bekroond met de Zilveren Nipkowschijf 2025) is dat als begeleider in de jeugd- en gezinszorg, in Zoals het komt in de intensieve gehandicaptenzorg. Eerder liep hij (samen met Tim den Besten) stage als GGZ-agoog in 100 dagen in je hoofd, als maatschappelijk werker in 100 dagen in de vergeten wijk en als leraar in 100 dagen voor de klas. In 2027 volgt een nieuwe serie.

Eindredactie, ontwikkeling, samenstelling.

Regie: Katinka de Maar. Research: Anna Meijer van Putten (Zoals het komt), Karen Al. Montage: Joël Hielckert. Camera: Jasper ten Berge. Geluid: Carla van der Meijs. Productie: Bircan Ünlü.

Zoals het komt (2026)

Als je wil weten hoe het met een samenleving gaat, moet je kijken hoe ze met de allerkwetsbaarsten omgaat, hoor je wel eens. Hoe ziet hun bestaan eruit, en welke spiegel houden zij ons voor? In Zoals het komt loopt Nicolaas Veul 100 dagen stage op een zorgpark voor mensen met een zeer ernstige verstandelijke beperking en zogenoemd ‘moeilijk verstaanbaar gedrag’. Een portret van een leefwereld die ons confronteert met grote vragen over menswaardigheid, afhankelijkheid, maakbaarheid en vooral het (nood)lot.

De pers over Zoals het komt

‘Dit is waar televisie voor uitgevonden is’ – Bart van Zoelen, Het Parool

‘Ik heb er nog steeds geen woorden voor. Maar ik vóél dat er een belangrijke les in zit voor ons allemaal’ – Angela de Jong, Algemeen Dagblad

‘Zet je aan het denken over het antwoord op die vraag: hoe gaan we als samenleving met deze mensen om?’ – Simoon Hermus, De Volkskrant

‘Vijf beklemmende afleveringen lang ziet de kijker hoe de blik van Nicolaas Veul wisselt tussen vertedering, verwondering en verbijstering’ – Minou op den Velde, Trouw

‘Als de zwijgend kijkende intrigerende Eline uiteindelijk één woord zegt – haar naam – is dat aangrijpend. Zoals het vaak slikken is. Rest grote nederigheid’ – Walter van der Kooi, De Groene Amsterdammer

Een valse start (2025)

Wat gaat er mis in gezinnen waardoor zoveel kinderen in de jeugdzorg belanden? Wie zijn deze kinderen en hoe worden zij en hun ouders begeleid naar een weer goede en veilige thuissituatie? Aan de vooravond van zijn eigen vaderschap verdiept Nicolaas Veul zich in deze kwetsbare groep kinderen en de problemen die zich voordoen tijdens het opvoeden en opgroeien. In de traditie van de eerdere 100 dagen-series steekt hij als vanouds zelf de handen uit de mouwen door stage te lopen op een open groep in de jeugdzorg.

Op de locatie waar Nicolaas stage loopt worden in speciale huizen sinds enige tijd ook gehele gezinnen geobserveerd en begeleid, om juist alles in het werk te stellen om uithuisplaatsing te voorkomen. Opvallend vaak stuit Nicolaas op intergenerationeel trauma. De stage leidt gaandeweg tot steeds meer uitdagingen en beproevingen, niet alleen omdat zijn band met de kinderen op de groep steeds sterker wordt, maar ook omdat hij zelf, als kersverse vader, geconfronteerd wordt met de gevolgen van zijn eigen opvoeding. Hoe voorkom je dat je je eigen schaduw over je kind gaat werpen?

De pers over Een valse start

‘Wie werkelijk meer wil weten over ouder-kind-dynamieken doet er goed aan naar Een valse start te kijken’ (De Volkskrant)

‘Een bijzonder intiem en geregeld aangrijpend inkijkje’ (NRC)

‘Een dijk van een serie die een inkijkje geeft in een wereld die voor de meeste mensen (gelukkig!) totaal onbekend is. En die ondanks de hartbrekende verhalen toch vooral hoop geeft’ (AD)

‘Heel bijzondere televisie’ (Het Parool)

‘Belangrijke, indrukwekkende televisie’ (Groene Amsterdammer)

‘Ongelooflijk aangrijpend’ (Trouw)