Het boek

Met elke laag verf of strook behang die wordt aangebracht vullen nieuwe dromen, ambities en herinneringen de ruimtes in een gebouw. Totdat de laatste bewoner of werknemer de deur achter zich dichttrekt. Vanaf dat moment gaat de natuur, ongehinderd door een narratief, een alliantie aan met verpulverde verf en afbladderende kalk. In Hier woont alleen de tijd brengen Maarten Slagboom en zijn dochter Billie Slagboom gebouwen in beeld die door alles en iedereen zijn achtergelaten. Ze treffen er een zone van de verbeelding aan die het particuliere ver ontstijgt, een zone waar je je even nietig als levenslustig voelt. Want nergens is het leven meer aanwezig dan waar het is verdwenen.

Hier woont alleen tijd is verschenen bij uitgeverij Kyosei.

Het boek is verkrijgbaar (of te bestellen) in de boekhandel, via de gebruikelijke online- kanalen of via de webwinkel van de uitgeverij.

Exposities

Van 1 t/m 23 mei was de expositie Hier woont alleen de tijd te zien in galerie Serieuze Zaken (Rob Malasch) aan de Lauriergracht in Amsterdam.

De foto’s zullen ook te zien zijn tijdens de Kunstrai, van 8 t/m 12 september 2021.

In de media

Ruimte voor de verbeelding, artikel in het Financieele Dagblad. Klik hier voor de online versie.

Een viering van het leven, artikel in Het Parool. Klik hier voor de online versie.

Vervallen huizen in het volle licht, artikel in het Nederlands Dagblad. Klik hier voor de online versie.

De magische aantrekkingskracht van verlaten gebouwen, interview op NPO Radio 1 / NPO2 in De Nieuws BV.

Het gesprek, interview in Opium op Radio 4, inclusief onze muziekkeuze.

Met Groenteman in de kast: Maarten en Billie Slagboom, podcast, in gesprek met Gijs Groenteman. Plus Gijs Groenteman over het boek in De Volkskrant.

Betty Asfalt Troost TV, in gesprek met Paul Haenen.

Schimmelpatronen als kunstwerken, artikel in het Algemeen Dagblad. Klik hier voor de online versie.

Humberto, uitverkiezing van ‘Hier woont alleen de tijd’ tot Radio 1 Non-fictie Boek van de Maand. Boekbespreking door Emma Louise Diest, gevolgd door telefoongesprek.

Maarten en Billie bezoeken over de hele wereld verlaten plekken, interview/reportage in EenVandaag.

Zomergesprek, interview in Langs de lijn en omstreken op NPO Radio 1.

De eeuwige levenscyclus vastgelegd, interview in Digifoto Pro Magazine.

Reacties


Deze foto’s zijn zo vol stilte en spanning dat het haast hypnotiseert. Een boek dat je behoedzaam bekijkt, met ingehouden adem, om op de pagina’s niks in te laten storten.’  –  Jaap Robben, schrijver.

非常好看的一本關於時間和凝視的書,
每張照片是一幅畫和一首詩,讓我流連許久,
當人們搬離一間房子的時候,總是忘記把時間帶走,時間就孤獨地在那裡老去。
由衷感謝你們那麼動人心魂的表達。
‘Wat een wondermooi boek over tijd en bevroren beelden. Elke foto is een schilderij en een gedicht, waar ik lang bij blijf hangen. Als mensen uit een gebouw verhuizen, vergeten ze telkens de tijd mee te nemen. Tijd wordt dan alleen oud in die ruimte. Heel erg veel dank voor jullie oprechte expressie.’ Tsai Ming-liang, filmregisseur.
 

‘Een boek zonder woorden, maar met meer verhalen dan we kunnen schrijven.’Emma Louise Diest, boekenredacteur op NPO Radio 1.

‘Fabelachtig mooie foto’s vol schreeuwende stiltes. Ze behelzen het mysterie dat de ruimtes herbergen, en waarvoor de sleutel ergens diep in jezelf moet huizen.’  Roel Bentz van den Berg, schrijver en essayist.

‘Voor de lens van Maarten en Billie worden de huizen en fabrieken personages, die zich soms ternauwernood staande weten te houden onder het gewicht van de vele verhalen die ze met zich meedragen.’Jeroen Bos in Het Financieele Dagblad.

‘Maarten en Billie Slagboom laten op een prachtige manier de tijd zien die eroverheen is gegaan. De foto’s zijn licht en esthetisch. Hun ziel en zaligheid zit erin.’Gijs Groenteman in De Volkskrant.

‘Prachtige publicatie over de tijd die ons aangrijnst vanuit het verval van alles wat mensen bouwen, bij oplevering voor eeuwig en onkwetsbaar lijkt en met de tijd weer tot stof zal vergaan.’Ingmar Heytze, dichter.

Ingmar Heytze schreef ook een gedicht, geïnspireerd door het boek Hier woont alleen de tijd: