Vijfdelige documentaireserie (2026). Ontwikkeling, eindredactie.

Bureaucratische regeltjes, hoge belastingen, 5G, de Deep State: sinds de coronatijd groeit het aantal mensen dat een diep wantrouwen koestert tegen de Nederlandse overheid. De vijfdelige documentaireserie ‘Wakker in Paraguay – Nederlanders op de vlucht naar een land hier ver vandaan’ volgt een jaar lang een groep Nederlanders die ervan overtuigd is dat het in ons land helemaal misgaat. Ze zoeken hun heil in het verre en onbekende Paraguay dat aan hen veel vrijheden belooft. Hoe geven zij vorm aan een nieuwe toekomst?

Wakker in Paraguay biedt een scherpe en onbevooroordeelde kijk in de denkwereld van mensen die ervan overtuigd zijn dat in Nederland de waarheid wordt verzwegen en dat zij als enigen het bedrog doorzien. Terwijl ze in Paraguay een nieuw thuis voor zichzelf opbouwen, proberen zij met vallen en opstaan het gat te dichten tussen droom en daad. 

Regie: Fleur Amesz, Gijs Swantee.

De pers over Wakker in Paraguay:

‘Een monument voor het genre ‘show, don’t tell’. Het knappe van de serie is dat zowel de allesverzengende hypocrisie wordt blootgelegd, als een zekere empathie bij de kijker wordt opgewekt.’

(Sander Schimmelpenninck in De Volkskrant)

‘Met een mengeling van verbijstering en ontroering naar Wakker in Paraguay gekeken. Wat de reeks goed maakt, is dat het heel zichtbaar wordt dat de hoofdpersonages helemaal geen unieke of complexere persoonlijkheden zijn.’

(Özcan Akyol in Algemeen Dagblad)

‘Probeer te begrijpen. De makers houden dat vergaand vol, bijvoorbeeld in de alles verbindende, voortreffelijk gesproken voice-over van Roos Ouwehand. Dat dramaturgisch onmisbare, frequente commentaar loopt op een koord, gespannen tussen (ver)oordelen aan de ene kant en begrip aan de andere.’

(Walter van der Kooi in De Groene Amsterdammer)

‘De camera registreert en de voice-over duidt, zij het zuinig, en zonder te oordelen of te veroordelen. Daardoor blijf je ook gefascineerd kijken. Even maakte zelfs een lichte vorm van sympathie zich van mij meester, zij het lang niet voor iedereen. De rancune, de achterdocht en de contradicties vliegen je om de oren maar het verhaal blijft boeien.’

(Mark Coenen in De Morgen)

‘Het is knap dat de makers het vertrouwen hebben gewonnen van de ronduit argwanende Neder-Paraguayanen. Die worden dan ook niet te kijk gezet of bespot, integendeel. Door ze op de voet te volgen komen vanzelf fijntjes tegenstrijdigheden aan het licht.’

(Bart van Zoelen in Het Parool)