Welke muziek klonk deze week in Villa VPRO?
Lewis takes action – Final Fantasy
Walt Disney, musical, Van Dyke Parks en de Beach Boys – je hoort het allemaal terug in deze avontuurlijke track van de nieuwe cd Heartland van Michael James Owen Pallett, een veelzijdige Canadese muzikant die schuilgaat achter het pseudoniem Final Fantasy. Pallett, wiens vader kerkorganist was, is van huisuit violist, werkte met onder meer Beirut en The Hidden Cameras en is arrangeur van de orkestpartijen op de beide albums van The Arcade Fire. Vorige maand verspreidde Pallett het bericht dat hij zich genoodzaakt voelt het pseudoniem Final Fantasy niet langer te gebruiken. Friends, I began playing solo violin shows in 2004. Although it was essentially a solo project, I named the band Final Fantasy, as the experience– and the tone of the material– was reminiscent of the hours and hours I had spent as an adolescent playing those epic JRPGs. But the laws of trademark infringement exist for good reason, and so I am voluntarily retiring my band name. I feel it is in my own best interests to definitively distinguish my music from Square/Enix’s games. So, I am no longer playing shows as Final Fantasy. Nou was het ook al niet erg handig gekozen, die artiestennaam, want wie googlede ving altijd bot en belandde bij de games waar Owen als kind zo verzot op was. Ook dat probleem is nu verholpen.
Zie en hoor Owen Pallett en Lewis takes action met orkest live hier.
Paradise circus – Massive Attack
Massive Attack keert half februari terug met een nieuwe cd en dit is de single die de plaat vooruitsnelt, voorzien van een controversiële clip waarin flarden van het nummer worden afgewisseld met een interview met de inmiddels 73-jarige oud-porno-actrice Georgina Spelvin. ‘When there’s a camera running, it’s so thrilling. God help me, I love the camera’. Het filmpje toont ook de hoogtepunten uit haar porno-oeuvre, dus dat brengt de tv-muziekzenders weer in problemen. De zangeres in het nummer is Hope Sandoval, tot nog toe vooral bekend als de schuwe frontvrouw van Mazzy Star. Andere vocalisten op de cd Heligoland zijn onder anderen usual suspects als Horace Andy, Martina Topley-Bird en Damon Albarn. Massive Attack zelf is al enige tijd teruggebracht tot het kernduo Robert Del Naja (3D) en Grand Marshall (Daddy G).
Zie de film van Toby Dye bij Paradise circus hier.
Addicted to love – Florence & The Machine
U kent het origineel waarschijnlijk nog van Robert Palmer, deze versie is van de Engelse groep Florence & The Machine. Niet terug te vinden op de cd Lungs, wel onder meer als extra track op de single You got the love. De single van Robert Palmer werd indertijd voorzien van een clip met fotomodellen die een gitaar kregen omgehangen en moesten optreden als showroom mannequins – een concept dat Palmer nog een paar keer herhaalde in latere clips. Addicted to love werd ook al eens gecovered door Ciccone Youth, een gelegenheidsproject van Sonic Youth. Die versie, met Sonic Youths Kim Gordon op zang en terug te vinden op The Whitey Album, werd opgenomen in een karaoke booth. Kim Gordon kon er al wat van, maar deze versie van Florence Welch overtreft wat mij betreft alle eerdere versies.
Hoor de versie van Florence & The Machine hier. Het origineel van Robert Palmer (1986) hier. En de versie van Ciccone Youth (1988) hier.
Whiskey flats – Bosque Brown
Whiskey flats staat op de cd Baby van Bosque Brown, het alias van zangeres Mara Lee Miller, vernoemd naar de troebele rivier die door het kleine Texaanse dorp Stephenville stroomt, waar ze opgroeide.
Zie en hoor Bosque Brown ook met Went walking hier.
Bandsman shooting case – Wilmouth Houdini & His Humming Birds
Track van de prachtige nieuwste compilatie op het Trikont-label, ditmaal rond het thema Moord. Op Murder: Songs from the dark side of the soul is superieure blues, calypso, bluegrass en rhythm & blues te vinden waarin de continuë dreiging van moordenaars voelbaar is. In de categorie calypso valt deze opname uit 1934 van Wilmouth Houdini & His Humming Birds. Houdini werd geboren in Trinidad, maar maakte z’n belangrijkste werk in New York, waar hij in ’47 een calypso-festival organiseerde. Andere klinkende namen op deze cd zijn onder anderen Sonny Boy Williamson, Memphis Mennie, Ethel Waters en Billie Holiday.
When we swim – Thao with The Get Down Stay Down
Thao Nguyen heet ze voluit, deze zangeres uit San Fransisco met Vietnamese roots. Het nummer staat op de tweede cd die ze met haar begeleidingsgroep The Get Down Stay Down opnam: Know better learn faster. Thao dus.
Hoor Thao en When we swim hier.
Horchata – Vampire Weekend
Een van de revelaties twee jaar geleden, deze groep Vampire Weekend, razend populair op de college-radiozenders in Amerika. Een Newyorkse groep die er lustig op los experimenteert met Afrikaanse ritmes en Mexicaanse melodiëen. De langverwachte tweede cd is nu uit (Contra), daarvan draaien we de openingstrack Horchata. 24 februari treedt de groep op in Paradiso.
Zie een live-versie voor de televisie hier.
Is there nothing we can do – Badly Drawn Boy
Het eerste levensteken van Damon Gough alias Badly Drawn Boy in ruim drie jaar tijd is een soundtrack voor een Engelse tv-film van Caroline Aherne en Jeff Pope getiteld The fattest man in Britain. Een typische soundtrack, met schetsjes en motieven die terugkeren in instrumentaaltjes, maar ook affe liedjes waarin Gough laat horen dat hij nog altijd een van de beste Engelse songschrijvers van zijn generatie is, die opnieuw weet te ontroeren, ook weer met dit herfstige Is there nothing we can do, de titelsong van de soundtrack. Badly Drawn Boy, die eerder al de muziek schreef bij de Nick Hornby-verfilming About a boy, komt later dit jaar met een reguliere nieuwe plaat.
Zie en hoor een akoestische versie van Badly Drawn Boy – met onafscheidelijke muts – en Is there nothing we can do hier.
